2012 De Verandring het Begin van deze Blog

In juli 2011 kreeg ik als medium midden in de nacht een enorme golf van informatie door. Ik ben met deze gave geboren.

Ik weet dat er zijn die, dat ook altijd roepen, alleen heb ik me laten testen door Peter van den Hurk wat is vastgelegd op type en daarnaast ook door de Stichting Enigma te Amersfoort.

Waardoor ik in het bezit ben van een certificaat.

Dit, om me toch wat te kunnen onderscheiden van velen.

Al die informatie heb ik in delen geschreven omdat het gewoon teveel was, om het in een blog te zetten, die afkomstig is van een indiaanse vrouw die een van de 12 waarheidbewaarders is.

Zij draagt de wijsheid voor de negen pijpen.

Ze komt uit de bloedlijn van wakende uil.

Ze is Chica Uchi.

Ze is een kleine grootmoeder.

Ze is de achterkleindochter van Chica Lolota en Chica Lochenze.

Ze is de dochter van Kinta Onchala en vader Matolo  De opdracht is, om te vertellen wat mij verteld is in die nacht.

Ja,het heeft alles te maken met 2012. 

Eerst komt er wat voorgeschiedenis omtrent wat er staat te gebeuren in 2012.

Dit is nootzakelijk om de boodschap te kunnen begrijpen.

Daar gaat deze website over,ik kan alleen maar zeggen lees het.

De verandering van deze planeet is namelijk al begonnen 

Op de volgende pagina's kun je de informatie lezen die ik heb ontvangen,ik heb het zo

letterlijk mogelijk opgeschreven waardoor de tekst soms nogal onlogisch kan overkomen

Maar zo heb ik het gekregen en ik wil zo min mogelijk mijn eigen inbreng/uitleg toevoegen.

 

 

2012 De Verschuiving 2 en 1

Daar ging de ceremonie over. Deze Ceremonie heeft geholpen in het healen van harten, het helpen van mannen en vrouwen.

Het klonk zeer hard,zeer moeilijk en zeer pijnlijk, maar dat is wat we moesten doen.

Het werd ongeveer een jaar geleden aan me gevraagd dat deze ceremonie naar de planeet zou gebracht worden.

En werd mij gevraagd deze ceremonie te houden en eerlijk gezegd maakte dit me doodsbenauwd.

Leiding te nemen voor zoiets enorm was angstaanjagend.

Eerst moet ik zeggen dat ik zeer menselijk ben.

Ik heb vele fouten.

Ik ben een jonge vrouw die niet is opgevoed in het reservaat van mijn moeder.

Maar er is me van kleins af aan geleerd dat ik nieuwe wijsheden moet aanbrengen, die aan de massa moesten worden aangeleerd gedurende deze tijd.

Als een jong kind was ik niet echt zoals de andere kinderen en dat was heel moeilijk.

Ik zag de dingen heel anders, in vormen, in kleuren, vormen, in geluiden.

Dus zoals je kan voorstellen was mijn jeugd anders.

Ik werd als vreemd aangekeken.

Het was moeilijk om zo op te groeien en zo helemaal anders te zijn.

Maar nu als volwassene kan ik zien dat dit grote vegeningen waren.

Ik begrijp hoe in met de natuur kan spreken en de natuur spreekt terug tot mij.

Ik ben niet langer bang om dit te vertellen.

Ik ben geen kind meer.

En de lessen die me door moeder aarde zijn geleerd, bezoekers van andere plaatsen, prachtige voorouders en overgegane grootmoeders hebben me een aantal wijsheden gegeven en ook andere mensen zijn diezelfde wijsheden gegeven omdat met de mensen hier op de planeet gedurende deze tijd te delen.

Dit heeft veel te maken met deze ceremonie.

Toen ik sjamaan werd, zeiden de grootmoeders die me riepen, dat ze de overgegane grootmoeders en de ouderen begrepen die me onderwezen sinds ik acht jaar was.

Dat was een opluchting, omdat ik als kind dacht dat ik halfgek was.

Het was een opluchting begrepen te worden.

Niet enkel om begrepen te worden, maar dat er een groep mensen op deze planeet was die dezelfde geschenken en onderwijs gegeven waren zoals ik die gekregen had.

Dit zijn wijsheidsbewaarders, leraren en sjamanen van over heel de wereld.

Don Alejandro, als je niet weet wie dit is, is de bewaarder van alle Maya profetieën.

Hij is zeer levendig en is een prachtige man.

Er is een groep mensen op de planeet waar hij over spreekt, wijsheidsbewaarders en leraren  die allemaal op dit moment op de planeet zijn.

Zij onderwijzen verschillende leringen aan ons.

Ik wil niet klinken alsof ik al de antwoorden ken.

Ik wil niet overkomen alsof ik de grote leraar ben, want dat ben ik niet.

Ik heb vele fouten en ik ben een menselijk wezen.

Maar als wijsheidsbewaarder heb ik een verantwoordelijkheid.

Daarom zijn we verzameld.

Om uit te leggen wat die ceremonie was die heeft plaats gevonden.

Er waren drie bepaalde dingen die moesten plaatsvinden tijdens deze ceremonie.

De eerste was dat we werden opgedragen om moeder aarde te healen.

We denken nu, waar moet ze van genezen worden?

Maar bedenk  even, dat onze planeet stervende is.

Onze moeder is stervende.

We nemen zonder iets terug te geven.

We doden zonder excuses.

Zolang er al mensen op deze planeet zijn, generatie na generatie, hebben we ons intelligentie op een onwijze manier gebruikt.

We zijn vernietigende wezens geworden.

Intelligentie is een geschenk.

Toch hebben we dit gebruikt om elkaar te doden, te verkrachten en om de aarde te plunderen.

Daarom was de eerste dag van de ceremonie toegewijd aan de healing van de aarde.

Om spijt te voelen over wat we haar hebben aangedaan.

Om eens te meer te beseffen dat moeder aarde geen stuk rots is waar we op leven.

Het is niet iets wat we bezitten.

Ze is zeer levend.

Een van de oude wijsheden die verloren zijn gegaan en waarvan gevraagd is om teruggebracht te worden na de ceremonie, is de leer dat moeder aarde een prachtige vrouw is.

Ze is de creatie van vrouwelijke energie.

Haar energie stroomt door ieder van ons, door de zolen van onze voeten heen.

Zij is wat ons levend houdt.

Die herinnering moet terug komen.

De aarde is niet onze eigendom.

Niemand van ons heeft recht haar op te graven  of haar te gebruiken of te verwaarlozen.

Een van de dingen die ik nu wil zeggen is een deel van de profetie, een deel van de wijsheid die aan ons is gegeven, aan hen die zijn gekozen om te spreken.

Dit is misschien moeilijk om te horen, maar er zijn heel veel intelligente levensvormen hierbuiten die van onze moeder aarde houden.

Ze houden ook van ons, zoals hun eigen kinderen.

Ze willen dat we slagen.

Ze willen dat we ons herinneren wie we zijn en voor de moeder zorgen.

Maar ik zeg je in alle oprechtheid, als wij geen zorg dragen voor de moeder, zullen wij verwijderd worden !!

Dit is een deel van de wijsheid die begrepen moet worden.

Onze planeet is heilig.

Haar schepping, de wezens die op deze planeet wonen zijn heilig.

Wij zijn de enige wezens op deze planeet die haar doden, die nemen, die vuilnis produceren.

Moeder aarde is een prachtig wezen en ze is zeer geliefd door het universum.

We zullen niet toegestaan worden om haar te doden.

Dit gezegd zijnde wil ik nog iets anders zeggen wat een aantal harten zal opluchten.

Weet je nog hoe gek het jaar 2000 was?

Iedereen dacht dat alle computers zouden crashen en dat alles zou veranderen.

En er was die enorme zucht van opluchting dat 2000 kwam en voorbij ging en er niets speciaal gebeurde.

maar ik zeg je dat er wel iets buitengewoon gebeurde.

We werden beoordeeld.

Dat jaar werden wij als menselijke wezens beoordeeld.

En we werden waardig geacht om opnieuw te proberen.

 

Lees verder...

2012 De Verschuiving 4 en 3

Op de eerste dag van de ceremonie was de mist zeer hevig en de zonsopgang amper te zien. De sneeuw viel.

Het was vrij magisch.

En terwijl grootvader kwam en het zonsopganggebed inzette, de vier richtingen eerde, onze voorouders en moeder aarde, verdween de mist boven de bergtoppen.

Boven de kam van de bergtoppen verscheen een stralend zilver en werd gevolgd door de zonnestralen.

Ik denk niet dat er iemand van ons daar, niet intens ontroerd was op dat moment.

Er gebeurde echt iets magisch.

Voor degene van ons die de andere zijde kunnen zien en onze voorouders kunnen zien, was er op dat moment een opening die plaatsvond.

Zij kwamen zoals de zee.

Dat heb ik gezien sinds ik acht jaar oud was en ik heb nooit iets dergelijks aanschouwd.

Het was het meest glorieuze, prachtige en geliefde ding dat ik ooit heb gezien.

Onze voorouders kwamen in golven.

Ze brachten hun kinderen en hun ouderen mee.

Het was glorierijk.

Het was een magnifieke dag waarin we groot kristal en vele andere kristallen offerden en de heilige cirkel die we hadden gemaakt.

Elk van ons verzamelde stenen om de cirkel te maken.

Ieder van ons stuurde zijn gebeden in die stenen en we zeiden gebeden tot de vier richtingen, en naar onze voorouders en vroegen vergiffenis aan onze planeet.

Ik hou van moeder aarde.

Sinds ik kind was heeft ze me beschermd, heeft ze me warmte gegeven, heeft ze me van voedsel voorzien.

Ik sliep in haar bomen en heb me bedekt met haar grond en ze heeft me levend gehouden.

Ik ken haar zeer goed.

Ze is mijn moeder en ze is jou moeder.

En op deze dag, terwijl die andere ceremonies over heel de wereld plaatsvinden, hebben we allemaal om vergiffenis gevraagd.

We hebben allemaal onze diepste, oprechtste liefde voor haar geuit.

En terwijl we dit deden plaatsten we een mooie kristal in de aarde en zouden we haar deze liefde, we zouden onze harten en beloften om haar liefdevol en aandachtig te behandelen.

Het was prachtig.

We brachten elk onze offers aan haar.

We zeiden onze gebeden en overal in de wereld gebeurde iets buitengewoons.

Er bestaat zoiets al leylijnen.

De meeste mensen kennen dit.

Het zijn de oude verbindende energieën die ooit op onze planeet heilige belangrijke punten op onze wereld met elkaar verbonden.

Er is land dat het hart vertegenwoordigt.

Er is land dat de longen vertegenwoordigt, het vrouwelijke, het brein.

Deze Aarde is geen klomp vuilnis, ze is zeer levendig en deze heilige plaatsen op deze planeet zijn vergeten geraakt, zijn misbruikt en deze verbindende lijnen, van de ene heilige plaats naar de andere zijn gedurende honderden jaren verbroken.

Deze ceremonie werd gevraagd om deze prachtige leylijnen terug in verbinding te brengen.

En zoals onze ceremonie deze prachtige kristal in de aarde plaatste en Bejing plaatste de hare en Australië plaatste haar kristal en Oostenrijk en het gele paleis van de keizer.

Over de hele wereld, Arizona en de verschillende indiaanse naties plaatsten de hunne en we beden allemaal tot onze moeder.

We baden allemaal dat de hemelen zouden openen en voor een glorierijke energie die zou neerdalen en ons helpen om die leylijnen terug op te bouwen.

Iets werkelijk zegeningsvol gebeurde.

Zoals ik reeds zei, ik heb andere dingen gezien sinds ik acht jaar was, maar heel veel mensen in de ceremonie zagen dingen voor de eerste keer.

Op 12 december van vorig jaar, zag ik de eerste vreemde lichtzuil die vanuit de hemel kwam en ik wist niet wat er gebeurde.

Drie dagen later kreeg ik de telefoon waar gezegd werd dat ik de ceremonie moest doen.

Ik begreep nog steeds niet wat er aan het gebeuren was.

Er kwamen er steeds meer terwijl ik naar Santa Fe kwam om sessie te houden.

Er verschenen twee of drie lichtzuilen meer.

Dan zag ik er een in de bergen van Colorado en wist nog steeds niet wat er gebeurde.

Maar ik zeg je nu dat terwijl we baden tot moeder aarde en tot de hemelen om zich te openen, groeiden deze lichtpilaren allen tot een grote lichtzuil.

En een energie die ik nog nooit in mijn leven gezien had daalde op ons neer.

Ik heb met vele andere sjamanen en ceremonieleiders gesproken en zij waren ook getuige van precies hetzelfde.

Ik kan met zekerheid zeggen dat de leylijnen  terug met elkaar zijn verbonden.

Deze energie is nu levend, ademend en brengt leven naar onze moeder aarde die hier niet meer is geweest gedurende honderden jaren.

De hemel is open gegaan.

De engelen zijn onder ons.

Op deze dag gebeurde iets ongelofelijks.

De profetie werd bewaarheid.

De tweede dag was beangstigend.

Ik was bang.

Ik was gedurende lange tijd bevreesd voor de tweede dag van de ceremonie.

Ik wist niet hoe ik het zou doen en tot de laatste morgen wou ik me terugtrekken.

Ik was gewoon echt bang.

De tweede dag van de ceremonie was de healing van het vrouwelijke en het mannelijke.

Hoe moest ik dat in godsnaam doen?

Alhoewel me instructies gegeven waren over hoe het te doen, wist ik niet hoe het te doen.

Zoals velen op onze planeet ben ik ook gekwetst geweest door het collectieve mannelijke op onze planeet.

Gedurende duizenden jaren zijn de mannelijke energieën toegenomen.

En ook ik ben daar niet aan ontsnapt.

Een op de drie vrouwen is misbruikt en een deel van de terugkeer van de voorouders ceremonie was om dit zwakke vrouwelijke te healen en het sterke mannelijke in evenwicht te brengen.

Zelfs nu vind ik het moeilijk om dit te uiten omdat wat er op die dag gebeurde voorbij woorden gaat.

Ik was vertwijfeld, want hoe moest ik dergelijke ceremonie houden.

Hoe in de wereld kon ik helpen om deze energieën te veranderen wanneer ik zelf vele wonden had.

Maar de dag brak aan en vertoonde zich met een zee van voorouders rond ons.

Deze dag was uiterst moeilijk.

 

 

 

Lees verder...

De Verschuiving 6 en 5

Dan was het de beurt aan de vrouwen. Er was me gezegd dat ze geen volle cirkel moesten vormen maar een halve cirkel, een kelk, een baarmoeder.

Dus toen ze in die cirkel stonden en elkaars handen vasthielden, werd de mannen gevraagd om een rechte lijn te vormen over de kelk, bijna zoals een lepel in een kom.

De mannen gaven elkaar een hand en verhoogden hun energie zo hoog ze konden om de ruimte vast te houden terwijl zij huilden.

Het was nu aan de vrouwen om elkaars handen vast te nemen en hun lijden los te laten dat de vrouw, de vrouwelijke energie heeft geleden gedurende zoveel jaren.

Nadat ik de mannen gezien had vroeg ik me af hoe we dit zouden moeten gaan doen bij de vrouwen.

Zoveel van ons hebben kwetsuren.

Terwijl ik naar enkele van de vrouwen keek wist ik waar ze doorheen gegaan waren en vroeg ik me af hoe we dit moesten gaan doen.

We leden voor onze kinderen, voor onszelf, voor onze moeders, voor onze grootmoeders die als vee werden behandeld, voor de ouderen die niets waard waren.

Er is zoveel geleden door het vrouwelijke.

Zo lang zijn we misbruikt of volledig genegeerd.

Dus toen we begonnen was ik vrij angstig.

Maar er gebeurde iets totaal anders.

Terwijl ik van de ene vrouw naar de andere ging en zoals me werd gezegd, mijn hand op hun baarmoeder plaatste, ik wist toen niet waarom, maar het huilen kwam er niet echt uit.

Er was een zacht gejammer, een soort kreunen .

Maar dan bedenk ik, terwijl ik van baarmoeder naar baarmoeder ging, dat ze sterk hielden.

Vrouwen is gedurende lange tijd geleerd om daar mee om te gaan, dat zelfs nu, heilige ruimte, wanneer hen gevraagd werd om te treuren, het gewoon te laten gaan, ze zich nog steeds sterk hielden.

Het duurde voor de vrouwen dus langer om alles los te laten.

En terwijl ik van baarmoeder naar baarmoeder ging ontstond er een grote snik, een ruwe en verscheurende  snik.

Sommige vrouwen schreeuwden.

En opnieuw, terwijl ik van de ene naar de andere vrouw ging, zag ik waar sommigen waren doorgegaan.

Zulke schade.

En toch, terwijl ze weenden en huilden en op de grond vielen, bleef dit snikken doorgaan en werd het aan moeder gegeven.

Er was een ruimte en een plaats voor deze diepe diepe kwetsuur, deze diepe pijn om diep in de aarde te dringen, om vastgehouden worden door onze grote moeder.

Er was een loslaten van pijn die nooit naar buiten had kunnen komen.

En deze grote mannen hielden zulke wonderlijke positieve energie.

Wanneer het uiteindelijk gedaan was en ik gezegd had dat het gedaan was zag ik en vele anderen dat sommige vrouwen veranderden in zuiver licht.

Sommige vrouwen veranderden in bijna metaal zilver, terwijl ze op de grond huilden.

Verschuivingen vonden plaats die zelfs ik nooit voorheen had gezien.

Er was een ware liefde en tederheid aanwezig.

Niet alleen gedurende de tijd dat de voorouders, de vrouwelijke voorouders in en uit deze vrouwen gingen en getuige waren van hun lijden, maar honderdduizenden waren voor hen aan het bidden terwijl zij op de grond lagen.

Er was een zachtheid, een tederheid en een liefde die deze vrouwen ondersteunden.

Toen alles tot een einde kwam op die tweede dag, waren ze werkelijk uitgeput.

Velen van ons, mezelf inbegrepen moesten in de tipi gaan en hulp ontvangen.

Ik heb in mijn leven nooit zoveel energie verloren.

Maar het was een fenomenale dag.

Een dag die moest plaatsvinden.

Een dag die deze nieuwe manier van zijn inluidde.

Niet alleen moest de moeder herkend, geliefd en genezen worden op deze eerste dag, maar dat gold ook voor ons.

Grootvader en ook de voorouders hebben me verteld dat er slechts twee zaken op deze planeet zijn die dezelfde energie hebben.

Het is nu voor de wetenschappers mogelijk om energieën in bepaalde dingen te meten.

Er zijn slechts twee dingen met dezelfde energie, dat zijn het menselijke wezen en moeder aarde.

We kunnen onszelf niet helen zonder de aarde te helen.

We kunnen de aarde niet helen zonder onszelf te helen.  

Je ziet dus dat deze twee ceremonies moesten plaatsvinden.

We kunnen onze planeet niet genezen zonder onze eigen diepgewortelde wonden te genezen, en zo ook weer anderen te genezen.

En op deze dag is dat gebeurd.

Ik heb een aantal andere leiders van ceremonies gesproken.

Zij hielden dezelfde ceremonie en ook zij zagen voorouders die gelijkenissen hadden met de zee.

Ze waren niet enkel daar om getuige te zijn en henzelf te healen, maar ruimte te voorzien en ons kracht te geven om zo’n ceremonie te houden.

De derde dag was veel gemakkelijker.

Met een grote zucht van opluchting ging het gewoon over wijsheid.

Het ging over onderwijs.

Het ging over de dingen die ik geleerd had sinds ik een kind was om dit moment met anderen te delen.

Dit wat de verschillende naties van de inheemse volkeren gedurende deze tijd willen delen, tijdens deze verschuiving in bewustzijn.

De verschuiving naar wat er zal komen.

De dingen die we moeten beseffen en weten.

De derde dag ging over het uitspreken van waarheden die de voorouders ooit bezaten en terug naar onze planeet brengen.

Ook deze dag was zeer fenomenaal.

We begonnen de dag zoals we elke dag begonnen, pijpceremonie, het herkennen van de voorouders, moeder aarde, vader hemel en elkaar.

Dan spraken we over de profetie.

De profetie die op dat moment plaatsvond.

De profetie die nu gebeurt.

Waarom de voorouders nu op onze planeet zijn.

Waarom ze zijn teruggekomen.

Waarom de anderen komen.

Hier wil ik over spreken, over de wijsheid die me gegeven is om te delen en wil ik spreken over wat er gebeurd is sinds de ceremonie.

 

Lees verder...

2012 De Verschuiving 7

Nu zal ik gaan spreken over de derde dag van de ceremonie. En zoals ik reeds zei was de derde dag veel gemakkelijker dan de tweede dag.

De tweede dag was vrij intens.

De derde dag ging over het delen van wijsheid.

Het delen van lessen die ik gekregen heb sinds ik nog jong was.

Lessen van de andere zijde, van de ouderen zoals wij dat noemen.

Dit was een mooie dag.

We verzamelden ons allemaal en ik begon te spreken over de dingen die wijsheidsbewaarders, sjamanen en de ouderen wilden zeggen.

Een van de dingen die moest onthuld worden en over gesproken worden, een van de waarheden die naar ons terug moest komen, de mensen van onze generatie en deze tijd, deze eindtijd op de kalender..

Deze eindtijd op de kalender is waar we nu in leven.

Het is niet het einde van de wereld.

Het is het einde van de wereld zoals wij die kennen.

En zoals ik reeds vroeger zei, zullen we niet toegelaten worden om onze moeder te vernietigen.

Maar we worden beschouwd als bekwaam en bereid om te veranderen.

Daarom is deze ceremonie in het leven geroepen.

Hier zijn we dus nu en brengen we de waarheden en de kennis naar voor die hier ooit waren, zeer lang geleden.

Het is tijd om dit terug te herinneren.

Het is tijd om deze waarheden in onszelf te herinneren.

Het is tijd om te herinneren hoe te leven.

Hoe kunnen we ons bewust verheffen?

Hoe kunnen we mensen worden met een hoger bewustzijn?

Het is vrij simpel, maar ook vrij moeilijk.

Omdat we menselijke wezen zijn.

Omdat allen die voor ons zijn gekomen..

Vanaf jongs af aan is ons geleerd hoe te handelen, hoe te kijken, hoe te zijn en sommige dingen, sommige regels zijn in ons gegraveerd.

Het is zeer moeilijk voor volwassenen te zeggen, ok, ik zet al die regels opzij en ik begin iets nieuws.

Maar het is erg moeilijk om het echt te doen, maar ook echt mogelijk.

Daarom is ieder van ons op deze tijd gezegd hier te zijn, omdat wij dit kunnen doen.

Omdat onze ouders niet sterk genoeg waren, maar deze generatie is dat wel.

Onze kinderen zullen het broedsel zijn van de condor en de arend, vliegend met de vleugeltoppen tegen elkaar.

Het is gebeurd.

Velen van ons hier hebben over deze profetie gehoord.

Dat de condor en de arend opnieuw samen zullen vliegen.

Het is begonnen op de dag van de ceremonie.

En nu dat deze twee vogels samen vliegen, de condor van het zuiden, van het hart, en de kale arend van het noorden, van de geest, onze intelligentie.

Vleugel tegen vleugel.

Nu er een verschuiving die plaatsvindt.

Nog de ene, nog de andere is dominerend.

En de kinderen die afkomstig zijn van deze generatie zullen buitengewoon zijn.

Zij zullen degenen zijn die dit zullen uitleven en dit mirakel zien gebeuren.

Wij zijn de ouders van deze kinderen, omdat wij de sterksten van de meest sterken zijn.

Omdat onze zielen en onze bereidheid ons zullen stuwen om de juiste dingen te doen.

Omdat we niet zullen blijven zitten en onze moeder zien vernietigd worden.

We zullen niet blijven zitten en vreselijke dingen laten gebeuren.

We zullen ze veranderen.

Wij zijn sterk.

En onze kinderen zullen de prachtige engelen zijn van wat wij kunnen veranderen.

Hoe doen we dit?

Hoe veranderen we dit?

We zijn allen bereid, anders waren we hier niet en onderwees ik jou nu niet.

Het is een simpel concept.

1. We moeten leven vanuit het hart en niet vanuit het verstand.

Hoe doe je dat?

Het is erg moeilijk.

Je kan jezelf niet stoppen met gedachten te denken en dat is ook niet wat ik je vraag.

Op onze weg is de waarheid ergens hier geweest en ergens daar, maar veel is verborgen gebleven.

Gedurende lange tijd hebben we geleerd van religies, Boeddha’s spirituele wezens om volledig uit ons verstand te komen.

Hoe terug te keren naar ons hogere zelf en het menselijke zelf achter te laten.

De boodschap die ik wil meegeven is dat ons hogere zelf ons naar hier gestuurd heeft om het mens zijn te ervaren.

Het is in orde om mens te zijn.

Het is prachtig om mens te zijn.

Je zou moeten verheugd zijn om mens te zijn.

Er werd ons deze ervaringen gegeven omdat we zouden lachen, omdat we vreugde zouden beleven, zodat we zouden kunnen huilen en pijn hebben.

Zodat we grote lessen zouden kunnen leren en sterkere en mooiere mensen zouden worden.

Ik zeg niet, wees de grote, ik ben, je bent de grote ,ik ben’ jou grote “ik ben “stuurde een heel kleine vonk van jou naar hier.

Om in interactie met elkaar te treden, om liefde en vreugde te vinden, lessen te leren en een groots wezen te worden.

Jou grote “ik ben “heeft je naar hier gestuurd om iets miraculeuzer en geliefder te redden dan wat dan ook.

Planeet aarde.

Ze is een geliefd wezen voor het hele universum en daarbuiten.

Jou hoogste grotere zelf, jou grote ‘ik ben “ zond een vonk van jou naar hier..

Om hier sterk te zijn om in dit nieuwe ding betrokken te raken.

Ik zeg je dus niet: Wees de grote ‘ik ben “ en wees geen mens” ok,ik zeg je ik hou van rode wijn.

Ik hou  van crossfietsen.

Ik hou van luide muziek en ik hou van dansen.

Ik hou ervan om mens te zijn.

Mens zijn is niet slecht.

Mens zijn is prachtig.

We zouden moeten genieten van de mens te zijn, maar van hieruit(mijn hart) niet vanuit het denken.

Hoeveel keer baseer je een beslissing op wat je aangeleerd is?

.Hoeveel keer neem je een beslissing door hoe jij je voelt?

Dit is de uitdaging en dat is wat ik aan een ieder vraag te doen.

Het is moeilijk omdat ons geleerd is enkel dit te gebruiken ( je hoofd).

Wanneer een man voelt dat hij wil huilen zal hij er zichzelf uit praten.

Wanneer je er stoer wil uitzien voor een groep of een menigte, zeg ik, durf niet te huilen voor al deze mensen.

Maar het hart kan er niets aan doen.

Als je het hart laat heersen zal je altijd succesvol zijn. 

Elke beslissing in je leven zal volledig perfect zijn en zijn zoals het hoort, als je de beslissing neemt vanuit je hart.

Wat is die vonk die afkomstig is van de grote  IK BEN?

Waar leeft het?

Het leeft binnenin je.

Het is je emotie.

Jou grote IK BEN is je emotie.

Als je weent, als je je vreselijk voelt, is er iets mis.

Als je probeert een beslissing te nemen over, ga ik dit werk aannemen” wanneer je  je verward voelt, angstig of zenuwachtig?

Het antwoord is NEE.

Het doet er niet toe hoeveel de job betaalt.

Het doet er niet toe hoeveel verzekeringen je kan nemen.

Dat is allemaal (JE HOOFD) het denken.

Het hogere zelf spreekt tot je doorheen emoties,

Het spreekt tot je door hoe je je voelt.

Hoe voel je over dat werk?

Wat is het gevoel dat je in je borst krijgt wanneer je het aanneemt?

Ben je dan opgewonden?

Ben je dan opgetogen?

Voel je je warm van binnen?

Is het antwoord   JA

Stop ermee beslissingen te nemen met je verstand !!

Begin met ze te nemen vanuit je hart.

Ik leerde deze les toen ik ongeveer 10 jaar was.

En het is me sinds dien elk jaar herhaald.

Ik volgde duidelijk de raad niet goed op.

Ik zei tegen mijn goede vriendin Jennifer, de andere zijde is zo vol liefde.

Hoeveel keer heb je gezien dat je kind iets doet, wat jij niet wil en ze beginnen te huilen en straf je hen dan en sluit je ze op in hun kamer?

Of buig je neer en omarm je hen en zeg je, het is ok, de volgende keer doen we het beter

Op die manier houden ze zo erg veel van ons.

Onze voorouders en de mensen aan de andere zijde houden zoveel van ons.

Twee nachten geleden was ik in het midden van de nacht aan het huilen in mijn keuken toen ik een bepaalde les mocht leren.

En toch bogen ze zich naar me, hadden wat te doen met me, gaven me een knuffel en zeiden dat ze van me hielden.

Ze houden van ons.

Laat ons onthouden hoe met elkaar in interactie te treden.

Laat ons terug herinneren hoe we beslissingen moeten nemen.

Van uit je hart en niet met je verstand !!

Het is allemaal op liefde gebaseerd.

We zijn naar hier gezonden omdat ons hogere zelf zoveel van ons houdt.

Het houdt zoveel van onze planeet en van elkaar.

Wij willen helpen, dus weer  is er een kleine vonk hier geplaatst.

Dus wat ik zeg is het volgende.

Wat als al die regels waar we zijn mee opgegroeid van jongs af aan..

Wat als we deze allemaal in een kleine tas moesten steken en deze voor een moment zouden neerzetten?

Er komt meer hierover ook met een document dat ik heb gevonden op het Internet wat geschreven is in het jaar 1912 wat is gegeven aan de toen Amerikaanse Regering.